วันศุกร์ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2555

Listen… to you



Listen… to you `듣죠... 그대를  | Cho kyuhyun (ost. pasta)

아닌데 나는 아닌데 정말 이건 말이 안되는데
อา นิน เด นา นึน อา นิน เด ชอง มัล อี กอน มัล ลี อัน ดเว นึน เด
ไม่เลย.. มันไม่ใช่ตัวผม.. ความรู้สึกแบบนี้ มันไม่ใช่เลย
밥을 먹어도 잠이 들 때도 미쳤는지 그대만 보여요
พา พึล  มอ กอ โด จา มี ดึล เด โด มี ชอซ นึน จี คือ เด มัน โบ ยอ โย
ไม่ว่าตอนที่ผมจะกิน จะนอน ผมจะเห็นแต่ภาพคุณเสมอ ผมคงบ้าไปแล้ว..



언제나 나를 종일 나만을 못살게해 미웠는데
ออน เจ นา นา รึล จง อึล นา มา มึล มซ ซัล เก เฮ มี วอซ นึน เด
ผมชักจะเบื่อคุณแล้วนะ เพราะคุณชอบทำให้ผมเดือดร้อนทุกวันเลย
어떻게 내가 어떻게 그댈 사랑하게 됐는지 이상하죠
ออ ตอ เค เน กา ออ ตอ เค คือ เดล ซา รัง ฮา เก ดิซ นึน จี อี ซัง ฮา จโย
ทำยังไงดี จะให้ผมทำยังไงดี ผมหลงรักคุณแล้ว ช่างเป็นความรู้สึกที่แปลกจริงๆ



내 마음은 그대를 듣죠 머리부터 발끝까지
เน มา อึม อึน คือ เด รึล ดึด จโย มอ รี บู ตอ บัล กึต กา จี
หัวใจผมฟังแค่คุณเท่านั้น ตั้งแต่หัวจนถึงปลายเท้า 
친구들 나를 놀려도 내 가슴은 모두 그대만 들려요
ชิน กู ดึล นา รึล นล รยอ โด เน คา ซึม มึล โม ดู คือ เด มัน ดึล รยอ โย
แม้ว่าเพื่อนของผมจะล้อผมมากแค่ไหน หัวใจผมก็ได้ยินแค่คุณเท่านั้น



하나둘셋 그대가 웃죠 숨이 멎을 것만 같죠
ฮา นา ทูล เซซ คือ เด กา อุซ จโย ซู มี มอจ อึล กอซ มัน กัต จโย
หนึ่ง สอง สาม ! พอคุณยิ้ม ตอนนั้นคุณทำให้ผมลืมหายใจ
그대 미소를 담아서 매일 사랑이란 요리하죠 영원히
คือ เด มี โซ รึล ทา มา ซอ เม อิล ซา รัง อี รัน โย รี ฮา จโย ยอง วอน ฮี 
ทุกๆวัน ผมจะสะสมรอยยิ้มของคุณแล้วเอามันไปปรุงเป็นอาหารที่ชื่อว่า ‘ ความรัก ’ ตลอดไป..



I love you, love you, love you,love you, love you, love you yeah ~


왜 그댄 나를 잠시도 나를 가만두지 않는 건지
เว คือ เดน นา รึล จัม ชี โด นา รึล กา มัน ทู จี อันฮ นึน กอน จี
ทำไมคุณถึงไม่ยอมทิ้งผมไว้ลำพังเลย สักวินาที
기가 막히고 어이 없어도 내 가슴은 그대만 불러요
คี กา มัก คี โก ออ อี ออบ ซอ โด เน คา ซึม มึน คือ เด มัน บุล รอ โย
แม้ว่าผมจะลืมคำที่จะพูด แม้ว่าหัวใจจะสับสนแค่ไหน หัวใจผมก็เรียกร้องหาคุณ



그댈 위해서 요릴 하는 난 휘파람에 신이 나죠
คือ เด วี เฮ ซอ โย ริล ฮา นึน นัน ฮวี พา รัม เม ชิน อี นา จโย
ตอนที่ผมจะปรุงอาหารให้คุณ ผมรู้สึกแปลกใจที่ตัวผมผิวปากออกมา
환하게 웃을 그대 모습에 손을 베도 내 맘은 행복하죠
ฮวัน ฮา เก อู ซึล คือ เด โม ซึม เม โซ นึล เบ โด เน มา มึน เฮง โบ คา จโย
แม้ว่าผมจะทำมีดบาดนิ้วตัวเอง แต่หัวใจผมก็คิดถึงรอยยิ้มอันสดใสของคุณได้อย่างร่าเริง



내 마음은 그대를 듣죠 머리부터 발끝까지
เน มา อึม อึน คือ เด รึล ดึด จโย มอ รี บู ตอ บัล กึต กา จี
หัวใจผมฟังแค่คุณเท่านั้น ตั้งแต่หัวจนถึงปลายเท้า 
친구들 나를 놀려도 내 가슴은 모두 그대만 들려요
ชิน กู ดึล นา รึล นล รยอ โด เน่ คา ซึม อึล โม ดู คือ เด มัน ดึล รยอ โย
แม้ว่าเพื่อนของผมจะล้อผมมากแค่ไหน หัวใจผมก็ได้ยินแค่คุณเท่านั้น




하나둘셋 그대가 웃죠 숨이 멎을 것만 같죠
ฮา นา ดุล เซซ คือ เด กา อุซ จโย ซู มี มอจ อึล กอซ มัน กัต จโย
หนึ่ง สอง สาม ! พอคุณยิ้ม ตอนนั้นคุณทำให้ผมลืมหายใจ
그대 미소를 담아서 매일 사랑이란 요리하죠
คือ เด มี โซ รึล ทา มา ซอ เม อิล ซา รัง อี รัน โย รี ฮา จโย  
ทุกๆวัน ผมจะสะสมรอยยิ้มของคุณแล้วเอามันไปปรุงเป็นอาหารที่ชื่อว่า ‘ ความรัก ’ 



언젠가 밤이 지나가고 또 밤이 지나가고 또 밤이 지나 
ออน เจน กา บา มี จี นา กา โก โด บา มี จี นา กา โก โด บา มี จี นา  
แม้ว่าคืนนี้ คืนนั้น คืนไหนจะผ่านไปแล้วผ่านไปเล่า กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง 
나 기억이 희미해져도นา กี ออ คี ฮวี มี เฮ ชยอ โดแม้ว่าผมจะจำอะไรไม่ได้เลย
언제나 내 맘은 미소짓는 내 눈은 떠나지 않겠다고 그댈 영원히
ออน เจน นา เน มัม อึล มี โซ จิซ นึน เน นุน นึน ตอ นา จี อันฮ เคซ ดา โก คือ เดล ยอง วอน ฮี
หัวใจของผมกับรอยยิ้มในดวงตานี้จะไม่จากคุณไปไหน.. จะอยู่กับคุณตลอดไป



내 마음은 그대를 듣죠 머리부터 발끝까지
เน มา อึม อึน คือ เด รึล ดึด จโย มอ รี บู ตอ บัล กึต กา จ
หัวใจผมฟังแค่คุณเท่านั้น ตั้งแต่หัวจนถึงปลายเท้า 
세상이 모두 웃어도 내 가슴은 모두 그대만 들려요
เซ ซัง อี โม ดู อุซ ซอ โด เน คา ซึม มึล โม ดู คือ เด มัน ดึด รยอ โย
แม้ว่าโลกทั้งใบจะหัวเราะเยาะผม ผมก็จะฟังแค่คุณ



하나둘셋 그대가 웃죠 숨이 멎을 것만 같죠
ฮา นา ดุล เซซ คือ เด กา อุซ จโย ซู มี มอ จึล กอซ มัน กัต จโย
หนึ่ง สอง สาม ! พอคุณยิ้ม ตอนนั้นคุณทำให้ผมลืมหายใจ
그대의 기를 담아서 매일 사랑한다 키스하죠 영원히
คือ เด เย คี รึล ทา มา ซอ เม อึล ซา รัง ฮัน ดา คี ซิ ฮา จโย ยอง วอน ฮี 
ทุกๆวัน ผมจะเก็บหัวใจของคุณ ผมจะจูบคุณ และพูดว่า ผมรักคุณ ตลอดไป.. 



love you, love you, love you,love you, love you, love you, Oh my baby my love



วันอาทิตย์ที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2555

... เจ้าของบล็อกคร๊าบผม ~


อันยองเน้อออออ(?) ~
ชื่อ เด็กหญิงวรัชฎา ราชชมภู
ชื่อเล่น เน็ต
กำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษปีที่  3/7 เลขที่  16
โรงเรียนอำนาจเจริญ
อายุ 14 ปีแล้ววว


ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนเน้อ
*รักแสง มาทำความรู้จักกัน ><~

วันจันทร์ที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2555

งานนำเสนอ


ไฟล์วีดีโอนี้ ประกอบการเรียน ในชั่วโมงเรียน วิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ และการสื่อสาร

 

วันเสาร์ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2555

วันแม่เห่งชาติ

      แม่... คำนี้มีอานุภาพยิ่งใหญ่ในใจลูกทุกคน จนยากที่จะเปรียบเทียบได้กับทุกสรรพสิ่งในโลก ดังคำขวัญที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ได้พระราชทานไว้ว่า “แม่เป็นพระอรหันต์ของลูก คนที่เที่ยววิ่งหาพระเพื่อกราบไหว้พระอรหันต์ อย่าลืมว่ามีพระอรหันต์อยู่กับตัวแล้ว ควรปฏิบัติต่อแม่อย่าให้บกพร่องได้” พระคุณของแม่อันประกอบไปด้วยความรักที่มีต่อลูกอย่างสุดหัวใจเช่นนี้ คงไม่ยากจนเกินไปนัก หากเอ่ยคำว่า “รัก” ให้แม่ได้ชื่นใจบ้าง เพราะคุณอาจโชคดีกว่าหลาย ๆ คนที่ได้เพียงแต่รำลึกถึงพระคุณแม่ผ่านภาพและเงาที่ตราตรึงไว้ในความทรงจำเท่านั้นว่า “ลูกรักแม่”


เหตุผลที่ให้ดอกมะลิ เป็นดอกไม้สัญลักษณ์ของวันแม่ ก็เนื่องจาก ดอกมะลิเป็นดอกไม้ที่มีสีขาวบริสุทธิ์ ส่งกลิ่นหอมไปไกลและหอมได้นาน อีกทั้งยังออกดอกได้ตลอดทั้งปี เปรียบได้กับความรักอันบริสุทธิ์ของแม่ที่มีต่อลูกไม่มีวันเสื่อมคลาย...

กิจกรรมวันแม่




1.ประดับธงชาติตามอาคารบ้านเรือน
2.จัดกิจกรรมต่างๆ เกี่ยวกับวันแม่
3.จัดกิจกรรมเกี่ยวกับการบำเพ็ญสาธารณะประโยชน์
4.นำพวงมาลัยดอกมะลิไปกราบขอพรจากแม่

บทเพลงเฉลิมพระเกียรติ "แม่ของคนไทย"


วันอังคารที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2555

วันอาสาฬหบูชา

           วันอาสาฬหบูชา หมายถึง การบูชาในวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 วันอาสาฬหบูชาเป็นวันที่พระพุทธเจ้าได้ทรงประกาศพระพุทธศาสนาเป็นครั้งแรก โดยการแสดงปฐมเทศนา โปรดพระปัญจวัคคีย์ที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน จนพระอัญญาโกณฑัญญะได้บรรลุธรรมและขอบวชเป็นพระภิกษุรูปแรกในพระพุทธศาสนา จึงถือว่าวันนี้เป็นวันแรกที่มีพระสงฆ์เกิดขึ้นครบองค์พระรัตนตรัย
 วันอาสาฬหบูชา  เป็นวันที่สมเด็จพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าได้แสดง พระปฐมเทศนา หรือการแสดง  พระธรรมครั้งแรก หลังจากที่ตรัสรู้ได้ 2 เดือน เป็นวันที่เริ่มประดิษฐานพระพุทธศาสนาเนื่องจากมีองค์ประกอบของ  พระรัตนตรัยครบถ้วนคือ พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อนพุทธศักราช 45 ปี ในวันเพ็ญ (ขึ้น 15ค่ำ) เดือน 8 ดวงจันทร์ เสวยมาฆฤกษ์
            การแสดงพระปฐมเทศนา ได้ทรงแสดงแก่ปัญจวัคคีย์  ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน แขวงเมืองพาราณสี ปัจจุบันคือสารนาถ เมืองพาราณสี พระธรรมที่แสดงคือ ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร เมื่อเทศนาจบ พระโกณฑัญญะ   หนึ่งในปัญจวัคคีย์ ผู้ประกอบด้วย พระโกณฑัญญะ พระวัปปะ พระภัททิยะ พระมหานาม และพระอัสสชิ  ก็ได้ดวงตาเห็นธรรม มีความเห็นแจ้งชัดว่า
ยํ กิญฺจิ สมุทยธมฺมํ      สพฺพนฺตํ นิโรธธมฺมนฺติ
สิ่งใดสิ่งหนึ่งเกิดขึ้นเป็นธรรมดา    สิ่งใดสิ่งนั้นย่อมดับไปเป็นธรรมดา



            เมื่อได้ดวงตาเห็นธรรมจึงขออุปสมบทเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา พระพุทธเจ้าก็ประทานอุปสมบทให้ ด้วยวิธีที่เรียกว่า เอหิภิกขุอุปสัมปทา โดยกล่าวคำว่า เธอจงเป็นภิกษุมาเกิด พระโกณฑัญญะจึงเป็น พระอริยสงฆ์องค์แรก
            คำว่าธัมมจักกัปปวัตตนสูตร แปลว่าสูตรของการหมุนวงล้อแห่งพระธรรมให้เป็นไปมีความโดยย่อว่า
            ที่สุด 2 อย่างที่บรรพชิตไม่ควรประพฤติปฏิบัติคือ การประกอบตนให้อยู่ในความสุขด้วยกาม ซึ่งเป็นธรรมอันเลวเป็นของชาวบ้าน เป็นของปุถุชน ไม่ใช่ของพระอริยะ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ที่สุดอีกทางหนึ่งคือ การประกอบการทรมานตนให้เกิดความลำบาก ไม่ใช่ของพระอริยะ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์
            การดำเนินตามทางสายกลาง ไม่เข้าไปใกล้ที่สุดทั้งสองอย่างนั้น เป็นเรื่องที่พระพุทธเจ้าได้ตรัสรู้  ด้วยปัญญาอันยิ่ง ทำดวงตาและญาณให้เกิด เป็นไปเพื่อความสงบระงับ ความรู้ยิ่ง ความตรัสรู้ และนิพพาน ทางสายกลาง ได้แก่ อริยมรรค มีองค์แปด คือ ปัญญาอันเห็นชอบ ดำริห์ชอบ เจรจาชอบ การงานชอบ เลี้ยงชีพชอบ พยายามชอบ ระลึกชอบ  และตั้งใจชอบ  อริยสัจสี่ คือความจริงอันประเสริฐที่พระองค์ค้นพบ มี 4 ประการได้แก่  
               ความทุกข์ ได้แก่ ความเกิด ความแก่ ความตาย ความได้พบกับสิ่งที่ไม่เป็นที่รัก ความพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก ปรารถนาสิ่งใดแล้วไม่ได้สิ่งนั้น ว่าโดยย่อ  อุปาทานในขันธ์ 5 เป็นทุกข์
               สาเหตุแห่งทุกข์  ได้แก่ ตัณหาความทะยานอยาก อันทำให้เกิดอีกความกำหนัด เพลิดเพลินในอารมณ์ คือกามตัณหา ความทะยานอยากในกาม ภวตัณหา ความทะยานในภพ วิภวตัณหา ความทะยานอยากในความไม่มีภพ
               ความดับทุกข์  โดยการดับตัณหาด้วยอริยมรรค คือ วิราคะ สละ ดับ ปล่อยไป ไม่พัวพัน
               หนทางปฏิบัติเพื่อดับทุกข์  ได้แก่ อริยมรรคมีองค์  8 คือ ความเห็นชอบ ความดำริชอบ การเจรจาชอบ การกระทำชอบ การเลี้ยงชีพชอบ ความพยายามชอบ การระลึกชอบ และการตั้งจิตมั่นชอบ
                    ดวงตา ญาณ ปัญญา วิชชา แสงสว่าง ได้เกิดขึ้นแก่พระองค์ว่า
                    นี้เป็นทุกข์ อันควรกำหนดรู้  และพระองค์ ได้กำหนดรู้แล้ว
                    นี้เป็นสาเหตุแห่งทุกข์ อันควรละ และพระองค์ ได้ละแล้ว
                    นี้เป็นความดับทุกข์ อันควรทำให้แจ้ง  และพระองค์ ได้ทำให้แจ้งแล้ว
                    นี้เป็นหนทางดับทุกข์ อันควรเจริญ  และพระองค์ ได้เจริญแล้ว
            สรุปได้ว่า ปัญญาอันรู้เห็นแจ้งชัดตามความเป็นจริงในอริยสัจ 4   มีรอบ 3   มีอาการ 12   คือ   ขั้นแรก รู้ว่า อริยสัจแต่ละอย่างนั้นเป็นอย่างไร ขั้นที่สองรู้ว่าควรจะทำอย่างไรในอริยสัจแต่ละประการนั้น และขั้นที่ 3 พระองค์ได้ กระทำตามนั้นสำเร็จเสร็จแล้ว
            พระองค์ทรงเน้นว่า จากการที่พระองค์ทรงค้นพบ คือตรัสรู้อริยสัจ 4 ประการนี้ การที่พระองค์ทรงกล้าปฏิญญา   ว่าเป็นผู้ตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ เพราะพระองค์ได้รู้เห็นแจ้งชัดตามความเป็นจริง ในอริยสัจ 4 มี รอบ 3 มีอาการ 12 อย่างหมดจดดีแล้ว
            เมื่อพระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า  ทรงประกาศพระธรรมจักร ให้เป็นไปแล้ว ได้มีการบันลือต่อ ๆ กันไปให้ทราบทั่วกันว่า พระธรรมอันยอดเยี่ยมที่พระองค์ทรงประกาศให้เป็นไปแล้ว ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน เขตเมืองพาราณสี อันใคร ๆ ในโลกจะปฏิวัติไม่ได้



            วันอาสาฬหบูชามีเหตุการณ์สำคัญในทางพระพุทธศาสนาอยู่ 3 ประการคือ
            1.  เป็นวันแรกที่พระพุทธเจ้าทรงประกาศพระศาสนา โดยทางแสดงพระปฐมเทศนา คือ ธรรมจักกัปปวัตนสูตร   ประกาศสัจธรรมอันเป็นองค์แห่งพระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณที่พระองค์ตรัสรู้ ให้เป็นที่ประจักษ์แก่ สรรพสัตว์ทั้งหลาย
            2. เป็นวันแรกที่บังเกิดพระอริยสงฆ์สาวกขึ้นในโลก คือ พระโกณฑัญญะ เมื่อได้ฟังพระปฐมเทศนาจบ ได้ดวงตาเห็นธรรม ได้ทูลขออุปสมบท และพระพุทธเจ้าได้ประทานอุปสมบทให้ด้วยวิธีเอหิภิกษุอุปสัมปทา ในวันนั้น
            3. เป็นวันแรกที่บังเกิดพระรัตนตรัย คือ พระพุทธรัตนะ พระธรรมรัตน และพระสังฆรัตนะ ขึ้นในโลกอย่างสมบูรณ์บริบูรณ์